Zal ik maar weggaan? - Nee.
Ik wil niet dat je gaat.
Het zit zo..
Ik hou van iemand.
Ik hou heel veel van iemand.
Probeer wat te slapen.
Zalig kerstfeest, Pangle. - Goedenavond, mevrouw.
Zalig kerstfeest, Georgia. Leuk je te leren kennen.
Zalig kerstfeest, Miss Ada. - Zalig kerstfeest.
Zalig kerstfeest, schat. - Niet hier gaan slapen.
Dat doen we niet. - Het is gevaarlijk.
Het is erg koud. Ze kunnen één nacht hier stoppen.
Als ze één nacht stoppen, dan willen ze ook twee nachten stoppen.
Het komt wel goed hoor. Dit is een warme jas.
Wat dacht je van komende zondag? Dan is het nieuwjaar.
Misschien. - Het wordt vast beter dan 1864.
Over een maand is de oorlog over. - Dat zeiden ze een maand geleden ook.
In het begin zeiden ze ook een maand.
Welterusten, Miss Sally. Zalig kerstfeest.
Welterusten, Miss Ruby. - Welterusten.
Welterusten, mevrouw. - Welterusten.
Jij blijft vannacht bij ons, Sally.
Dat is mijn Ruby. - Daar is er maar één van.
Wat is dat voor naam, Georgia? - Daar komt hij vandaan, het is niet zijn naam.
Ik weet wel dat het de lelijkste staat is.
Wat kan het jou schelen hoe hij heet?
Hé, hoe heet dat sterrenbeeld daar?
Daar.
Daar? Dat is Orion.
En dat is Tweelingen, en dat is de Grote Hond.
Canis Major.
Luister naar haar, Sal.
Ze is een echte 'Highland' meid geworden.
Nee, de sterren kon ik altijd al benoemen, Ruby. Dat was nooit mijn probleem.
Ik hou van je, schat,
voor als de hemel op onze hoofd valt.
En ik hou ook van jou, Sally. Echt waar.
Opstaan.
Weg hier. De Yanks komen eraan.
De Yankees zijn hier.
Als ze jou hier vinden, dan zijn we allemaal de pineut.
Ik kan ze proberen tegen te houden. - Nee. Mijn kindje. Alsjeblieft niet.
Ga nou maar, alsjeblieft.
We zijn soldaten van de Unie. We zijn op zoek naar eten.
Doe open. We hebben honger.
Ik heb niks. - Dat zullen we nog wel eens zien.
Er is hier een baby binnen. - Hij is ziek. Doe hem niks, alstublieft.
Alstublieft, ik heb niks.
Ja hoor, neem de kippen. Die zijn alles wat ik heb.
Ze zegt dat ze alleen kippen heeft.
Zuiderlijke leugenaarster.
We hebben honger.
We hebben alle tijd.
Kijk, die kippen zullen je niet de winter doorhelpen.
Bedek mijn zoon, alstublieft.
Zeg nou maar waar het eten ligt, dan pakken we hem wel op.
Alstublieft, mijn baby is ziek.
Dek hem alstublieft toe.
Ik smeek u, alstublieft.
Heb medelijden, alstublieft.
Ik heb een varken.
Hij was verstopt achter het huis. - Ga eens kijken.
Alstublieft.
Alstublieft, meneer.
Het is maar een baby.
Hij trilt helemaal.
Dek hem alstublieft toe.
Wat mankeert u?
Ik heb verder niks, ik zweer het.
Dat hoeft niet zo te zijn. - Ja.
Neem me mee naar binnen. We doen alles wat u wilt.
Breng mijn baby naar binnen. Laten we allemaal naar binnen gaan.
Neem dat varken. Ik ben zo goed als dood.
Neem dat varken, want ik ben zo goed als dood.
Hou je kop.
Het gaat niet goed met hem. - Wat kan het jou schelen?
Dat is beter.
Kom op. Laat wat voor ons over.
Ga weg bij die baby.
Naar mij toe.
Niet schieten. We wilden alleen wat te eten.
Doe je laarzen uit.
Doe je broek uit. Doe je shirt uit.
Niet schieten, alstublieft.
We zijn uitgehongerd. We hebben al dagen niets gegeten.
Kom op.
Dank u.
Wegwezen nu. - Ik ga al.
En blijf doorlopen. - Dank u.
Ik ben gek op de sneeuw. - Ik haat sneeuw. Ik haat de kou.
Kom op. - Jongens, waarom die haast?
Als Ruby erachter komt dat we hier geslapen hebben, dan breekt de hel los.
'Mijn liefste, waar ben je?
'Zonder dat ik verwacht dat je dit leest, schrijf ik je,
'zoals ik altijd doe,
en altijd heb gedaan. '
Kunnen we dit eten, denk je?
Als je iets maar lang genoeg kookt, kun je alles eten.
Het is bevroren. Hoelang ligt het hier al?
Heb je honger? - Ja.
Niet zo lang.
Goedenavond.
Hopelijk hebben we u niet gestoord.
Is het goed als ik mij wat opwarm bij het vuur?
Teague is de naam.
Ken ik u? - Stobrod Thewes
Is dat uw vrouw? - Dat is een 'hij. '
Is 'hij' uw vrouw?
We zijn muzikanten. Hij speelt banjo, ik viool.
Je liefje ziet er goed uit.
Hij ziet er romantisch uit, bij dat vuur. - Het is een plaatje.
Ga je nog op die viool spelen?
Natuurlijk.
Hé, wakker worden.
Goedenavond, mevrouw.
Waar is Georgia? - Waar is Georgia?
Captain Teague wil dat we wat spelen. - Dat doe ik graag.
We hoorden dat er deserteurs zich verschuilen in een grot hier in de buurt.
Daar weet ik niets van. - Dus u weet niet waar die grote grot is?
Nee, meneer. - Dat weet je wel, Stobs. Hij bedoelt..
Nee.
Er is een grot bij Bearpen Branch. We hebben daar wel eens gespeeld.
Nooit gedacht dat er deserteurs waren. - Het is niet in de buurt van Bearpen Branch.
Hij is altijd de weg kwijt.
We wonen in die grot.
Voordat ik deze jas kreeg, bevroor ik altijd in die grot.
Ruby heeft deze jas gemaakt. Ik hou van mijn jas.
Dit was van een dominee, en dit van een paard.
Ruby zei - 'wat was het ook alweer'?- Ik moet bidden of hinniken.
Hij weet niet waar hij het over heeft.
Zijn hersens zijn niet groter dan een walnoot.
Het is een goede jas.
Hartverscheurend.
Blijven we hier de hele nacht?
Ga daar maar staan.
Ruby weet niet wat er allemaal gebeurt.
Je hoeft je om haar geen zorgen te maken, bedoel ik.
Om Ada ook niet. Weet je wat ik bedoel?
Jij ook. Ga daar maar staan.
Gaan we op de foto?
Niet lachen.
Wat? - Niet lachen.
Hij lacht altijd. Hij bedoelt er niks mee.
Ik heb hem gezegd dat er niets in deze wereld is, dat een lach waard is.
Doe je hoed voor je gezicht.
Bedek je gezicht met je hoed.
Ruby. - Wat?
Ruby. - Wat is er?
Teague, de 'Burger Bescherming'. - Wat?
Ze hebben je vader neergeschoten.
Ze hebben je vader en Pangle neergeschoten.
Ik heb Georgia gezegd dat hij hier in de schuur kan slapen.
Hij heeft niks gegeten. Als hij zo naar buiten gaat, dan sterft hij in de sneeuw.
Hij kan de koeien melken. Daar maakte ik me al zorgen over.
Het is vijf uur klimmen van hier. Hij heeft een kaart getekend.
Ik ben klaar.
Wist je, dat die idioten in de schuur geslapen hebben?
Dat is Stobrod Thewes. Die kan niks goeds doen, zonder iets slechts toe te voegen.
Hij liet zijn sporen achter in de sneeuw, zodat de ze hem konden volgen.
Een uitnodiging om hem neer te schieten. - Ruby.
Ruby,
Het spijt me.
Alles aan die man is onzin.
Ze zeggen dat deze oorlog een regenwolk is,
maar zij hebben het gemaakt en als het dan regent dan klagen ze dat ze nat worden.
Als ik al huil om mijn vader, dan zijn het krokodillentranen.
Vooruit dan.
Hij is niet hier.
Teague heeft hem waarschijnlijk meegenomen.
Dat hebben ze ook met de jongens van Swanger gedaan, nietwaar?
Opgehangen, als waarschuwing.
Ze hebben zijn jas meegenomen.
Waarom hebben ze zijn jas meegenomen?
Papa.
Hij ademt nog.
Het is Ruby.
Ga niet weer dood.
We moeten hem naar huis brengen. - Dat haalt hij niet. Hij is te zwak.
Hij heeft bijna al zijn bloed verloren.
Daar is het. Ik voel het.
Heb je het? - Ja.
Er is een plek dichtbij, Old Cherokee, heette het.
Er is water en onderdak.
Als hij weer eens kwaad was, ging ik daar schuilen.
Ik ga wat te eten zoeken. - Neem het geweer mee.
Draai je om.
Ga terug waar je vandaan gekomen bent.
Ga terug.
Ada?
Ada Monroe?
Draai je om, of ik schiet.
Inman?
Je kunt maar beter met mij meekomen.
Ruby.
Dit is Inman.
Gefeliciteerd.
Ik moet je vaker met een geweer op pad sturen.
Hij kan elk moment omvallen.
Misschien moet ik dat wel. - Ben je neergeschoten of zo?
De laatste tijd niet.
Hij slaapt. - Dat verbaast me niets.
Je vent zag er uitgeput uit. - Ik zag hem.
In de put van Sally Swanger. Een man, als een zwarte vlek in de sneeuw.
Nou, kijk eens aan. - Het was niet hetzelfde, wat ik zag.
In de put leek hij te vallen.
Je herinnering laat je misschien in de steek. - Ik weet het nog precies.
Er waren zwarte kraaien.
Ze vlogen naar me toe.
Ruby, ik dacht hem te zien vallen.
Maar in plaats daarvan zag ik hem naar me terugkomen.
Ik heb grote plannen voor die boerderij.
Ik weet het.
Dat weet ik.
Ik zie voor me hoe Black Cove er uit zou moeten zien.
Ik weet het niet, Ruby.
Al die tijd heb ik mijn gevoelens uitgeschakeld.
Hoe kan ik dat weer ongedaan maken?
Ben je klaar met mijn mes?
We moeten een vogel klaarmaken.
Bijna.
Je bakt er niet veel van.
Geef maar aan mij.
Ik snij je echt niet, hoor.
Al maakt het niet veel uit, als ik dat zou doen.
Heb je de juiste gevoelens voor haar?
Niet je hoofd wegdraaien.
Die heb ik.
Sorry, ik probeerde stil te zijn.
Heb je mijn brieven ontvangen?
Ik heb er drie gehad.
Ik heb ze in het boek meegedragen dat ik van je heb gekregen.
De Bertram.
Ik heb er waarschijnlijk wel 103 gestuurd.
Heb je mij geschreven?
Wanneer ik maar kon.
Ik kan ze wel samenvatten.
Nee. - 'Ik bid dat het goed met je gaat.
'Ik bid dat ik in je gedachten ben,
jij bent het die me tegenhoudt om in de duisternis te verdwijnen. '
Hoe heb ik je weten te houden?
We kenden elkaar nauwelijks. Het was maar voor een paar momenten.
Een paar duizend momenten.
Ze zijn als een tas, van kleine diamanten.
Het maakt niet uit of ze echt zijn, of dat ik ze heb verzonnen.
De vorm van je nek.
Dat is echt.
Hoe je aanvoelde, toen ik je naar mij toe trok.
Je was het land aan het bewerken.
Je droeg een dienblad.
Je wilde niet binnenkomen. - Nee, ik wilde niet naar binnen.
Daarom droeg ik een dienblad. Ik kon zo naar buiten om je te zien.
Die zoen.
Die ik elke dag die ik liep koesterde.
Ik wachtte elke dag.
Smachtend.
Smachtend om je gezicht weer te zien.
Als je mij van binnen kon zien.
Hoe je het ook wilt noemen, mijn innerlijk. Daar ben ik bang voor.
Ik denk dat ik verpest ben.
Ze wilden me steeds maar dood hebben.
Maar ik was er niet klaar voor. - Inman.
Maar als ik ooit goedheid in mij had, dan ben ik het nu kwijt.
Als ik iets van kwetsbaarheid had, dan heb ik het doodgeschoten.
Hoe kan ik je schrijven, na wat ik gedaan heb,
wat ik gezien heb?
Nummer één,
doe deze deur dicht. Het is hartstikke koud.
Nummer twee, doe die deur dicht. Het is hartstikke koud.
Op mijn rug liggend, met mijn vingers in mijn oren,
proberend om buiten te sluiten wie er een diamanten tas had,
wie er een dienblad draagt.
Als je bij een stier in z'n kont moet wroeten,
luister gewoon naar wat liefjes elkaar toe fluisteren.
Als jullie de hele nacht zo doorgaan, dan ga ik wel bij hem slapen.
Ik zal welterusten zeggen. - Nee.
Alsjeblieft,
zeg me niet welterusten.
Oorlog maakt sommige dingen nutteloos.
Het is moeilijk om aan een trouwerij te denken.
Ik denk zelfs dat mijn vader dat zou erkennen.
Ada, ik wil met je trouwen.
Als je mij wilt.
Is er niet een geloof, waar je alleen drie keer moet zeggen "ik wil met je trouwen"
dat je dan man en vrouw bent?
Ik trouw met je.
Waarom is dat grappig?
Als je drie keer 'scheiding' roept, dan ben je niet langer getrouwd.
Ik kan op je wachten.
Ik trouw met je, Inman.
Er zitten zoveel knopen aan, sorry.
Wil je je omdraaien?
Nee.
Dat wil ik niet.
Ik ga zo hard als je vader aan kan.
Gaan jullie maar. - Nee, dat wil ik niet.
We kunnen allemaal samen gaan. - Zo is het veiliger.
We zijn deserteurs. Niemand heeft ruzie met jullie.
Hij heeft gelijk.
Ik geloof dat ik jouw toestemming nodig heb, Ruby,
als ik in Black Cove wil blijven wonen.
Goed, dan.
Blijf op dat paard zitten.
En raak het niet kwijt. En verkoop het ook niet.
Ik heb hem weer op de boerderij nodig.
Oké, pappie.
Ik wil je niet laten gaan.
Voor het donker ben ik bij je.
Vooruit dan.
Ik hoop dat die jongen Georgia voor de dieren hebben gezorgd.
Ik wist wel dat je aan hem dacht. - Helemaal niet.
Ik dacht aan gezwollen uiers.
En voordat je zegt dat dat hetzelfde is, - Ik zeg helemaal niks.
Tortelduifje.
Die begrafenis van je vader duurde lang. - Dat was een wake.
Dat was lers.
Je vriend Georgia hier,
We kwamen je opzoeken nadat we hoorden dat je deserteurs verstopt.
en na wat aandringen, vertelde hij dat je hier was.
We zijn die berg op en neer geweest.
Dit zal nog gewroken worden.
Als deze oorlog afgelopen is, zal er nog een rekening vereffend worden.
Heb jij deze jas gemaakt?
Een deserteur helpen, is verraad.
Ik weet dat het half paard en half dominee is.
Een vereffening?
Die vereffening is voor jouw wereld,
niet de mijne.
Hij gaat niet gemakkelijk dood.
Nee. - Ruby.
Inman.
Captain Teague.
Kom eens hier. - Nee, meneer. Het is prima hier.
Dan schiet ik je paard onder je vandaan.
Rijd je op het paard van captain Teague? - Dat klopt.
Is hij dood? - Dat hoop ik wel.
Geef me je wapen en rijd naar huis. Ik ben het vechten zat.
Als ik je mijn wapen geef, schiet je me dood.
Ik zal niet op je schieten,
maar ik deze berg ook niet af, terwijl ik voor jou moet blijven uitkijken.
Dat noemen ze nu een dilemma.
Ik zal je zeggen wat er aan mijn kant staat. - Wat staat er aan jouw kant?
Het zelfvertrouwen van de jeugd.
Inman.
Nee.
Ik,
ben teruggekomen.
Ik hou van je.
Baby,
Wat wij hebben verloren, zullen we nooit terugkrijgen.
Het land zal niet helen.
Teveel bloed.
Het hart zal niet helen.
We kunnen alleen vrede sluiten met het verleden,
en proberen er van te leren.
Wat doe je? - Hij is vannacht gestorven, liefste.
Breng hem hier.
Maak hem niet dood. - Ik maak hem niet dood.
We moeten iets proberen, anders gaat hij ook dood.
Het is al goed.
We gaan iets uitproberen.
Er zijn dagen dat het me lukt niet aan je te denken.
Als de boerderij mij harder nodig heeft dan mijn hart.
In deze tijd van het jaar is alles zo vol leven.
Ik zie jou terug in al die dingen.
Alsof je nog steeds naar me toe komt.
Als je ons nu eens kon zien, deze paasdag op Black Cove,
dan zou je weten dat elke stap van je reis de moeite waard is geweest.
Grace Inman, niemand zei dat je kon gaan eten.
Voor goede vrienden, eten en familie,
al onze zegeningen, Heer, daar danken wij voor.
Amen. - Amen.
Er is geen wijn, schat. - Dat is voor jou.
Nou, dan kan ik het maar beter gaan halen, ik heb mijn bevelen gekregen.
Ik keek nog één keer in Sally's put,
en deze keer was er niets dat me beangstigde.
Alleen maar wolken.
Wolken, en daarna de zon.
Vertaling door RUPTiON www. nlondertitels. com
Verspreiding van dit materiaal is illegaal! (www. anti-piracy. nl)